را براى حج ميت صرف نخواهند كرد ؛ او شخصا موظف است خودش از آن مال براى حج از طرف ميت پرداخت كند و زيادى آن را به ورثه واگذار نمايد و فرقى نمىكند كه خودش شخصا اين حج نيابتى را به عهده بگيرد و يا شخصى را اجير نمايد . مسأله 133 - اگر بدانيم كه ميت در زمان حياتش داراى امكانات مالى بوده ولى شك كنيم كه آيا ساير شرايط حج براى او فراهم بوده يا نه ، قضاى حج از جانب او واجب نيست ، مگر اينكه آن شرايط قبلا براى او فراهم شده باشد . و همچنين اگر براى وى سابقهء دوگانه و متضاد وجود داشته باشد ، حج از جانب او واجب نيست ، مگر آنكه علم اجمالى داشته باشيم به اينكه در زمان فراهم بودن ساير شرايط ، مستطيع بوده است . مسأله 134 - اگر بر گردن ميت حجّة الاسلام واجب شده ولى بدان وصيت نكرده باشد و وارث هم آن را بداند ، واجب است شخصى را براى حجّة الاسلام اجير نمايد ، و در اين فرض اگر وارث براى حج بلدى اجير بگيرد غافل از اينكه حج ميقاتى بر ميت واجب بوده است ، مقدار زيادى بر حج ميقاتى را ضامن است . مسأله 135 - اگر شخصى حجّة الاسلام بر گردنش باشد ، نمىتواند از طرف شخص ديگرى براى حج اجير شود و يا به صورت مجّانى آن را بجاى آورد ، ولى اگر در اين فرض چنين حجى را انجام دهد ، صحيح مىباشد ، گرچه معصيت نموده است . مسأله 136 - قبلا گفته شد كه نيابت حج تنها در صورتى مشروع است كه حجّة الاسلام بر گردن ميّت قبلا استقرار يافته و آن را تا هنگام